Siz de 21 Temmuz 2007'den sonra hayatında bir boşluk hissetmeye başlayanlardan mısınız? Valla ben öyleyim. Harry Potter and the Deathly Hallows (Ölüm Yadigarları) çıkar çıkmaz D&R'a koşup aldığımı ve birlikte aldığım arkadaşım Nazlı'yla Starbucks'a gidip birbirimizin yüzüne bakmadan ucundan ucundan kitabı okuduğumuzu hatırlıyorum. Erkenden evimize koşup okumaya başlamıştık, 2 gün kitap bitene kadar beni evden çıkaramamışlardı.

Artık aradan 2 yıl geçti herhalde spoiler olmaz, Dobby öldüğünde hüngür hüngür ağlamıştım. Valla ne Lupin'de ne Fred'de o kadar ağladım. Nasıl bir Hermione'lik ve E.R.İ.T. (Evcini Refahını İlerletme Topluluğu) bulaşmışsa... Snape'de de kötü oldum doğal olarak, sen adamdan ölesiye nefret et, sonra altından çıksın umutsuz aşk...

Neyse, geleneksel olarak artık her yaz tatilimin başında tüm Harry Potter kitaplarımı baştan okuyorum (son 4 yıldır) ve yine başladım; ama bu sefer 6. kitaptan başladım 17 Temmuz'da gelecek yeni Harry Potter kitabının şerefine. Valla o Harry Potter Theme Song'la Hogwarts'ı görmeyi, Quidditch izlemeyi, Voldemort'un iğrenç yüzünü bile özledim. İnsanlar Harry Potter'ı nasıl sevmiyorlar, vallahi anlamıyorum. Bir gün klasik olacak o kitaplar. Ben kendiminkileri saklayıp çocuğuma okutacağım. Çok ciddiyim, benim yetiştirdiğim çocuk Harry Potter'ları 5'er 10'ar kez okuyup sular seller gibi bilecek, arada teste tabi tutacağım, Karanlık Sanatlara Karşı Savunma büyülerinden soracağım. Tamam tamam, abarttım.

Görmeyi en çok istediğim sahnelerin başında doğal olarak Dumbledore'la Harry'nin hortkuluk avına çıktığında gittikleri mağara ve Dumbledore'un cenazesi var elbette. Favori repliğim de, filme koyulmazsa ayıp olur, Ron'un İnferi'leri tanımayla ilgili Snape'e itiraz ettiği yer olacak:

... "Beş yaşında çocuk bile bu kadarını söylerdi," diye dudak büktü Snape. "İnferius, Karanlık bir büyücünün büyüsüyle yeniden canlandırılmış bir cesettir. Canlı değildir, sadece büyücünün isteğini yerine getirmek için kukla gibi kullanılır. Hepinizin artık bildiğini sanıyorum ki, bir hayalet ise, yeryüzünden ayrılmış bir ruhun bıraktığı izdir... ve tabii, Potter'ın çok bilgece söylediği gibi saydamdır."
"Eh, Harry'nin dediği onları ayırt etmek için en yararlısı!" dedi Ron. "Biriyle karanlık bir yolda karşı karşıya geldiğimizde katı mı değil mi diye göz atacağız, değil mi, 'Affedersiniz, siz yeryüzünden ayrılmış bir ruhun izi misiniz?' diye sormayacağız herhalde."

Siz de Harry Potter'ı özleyenlerden misiniz?

Haddime mi hala tartışılır; (hala tartışılmasına bayağı şaşıyorum) bir ara Türk bir fanfiction yazarı için eleştiride bulunmuştum. Her neyse, orada yapılan yorumlarda "Sen yazar değilsin ki, ne uğraşıp duruyon ulen!" tipli yorumlar gelmişti. Ben de bilmiş bilmiş "Hiç de bi kerem! Hayranlarım bilem var." demiştim. (İnanan olmuş muydu? Vallahi doğruydu ya!)

İnanmıyorsanız elimde ufaktan bir kanıt var elbet, http://www.ankaninsarkisi.com/ benim de co-admin (yardımcı admin) olarak görev yaptığım, kendi çapında ama samimi bir ortama sahip bir HP sitesiydi. Eğer menüde Hayran Hikayeleri, oradan da H/HR'nin herhangi bir bölümüne girerseniz, benim yazmayı geçen yaz bırakışıma rağmen insanların hala Eylül 2008'de dahi yeni bölüm istemekten vazgeçmediklerini göreceksiniz. Ya da kısaca buraya tıklayıp en aşağıdaki yorumları okuyun. Sanırım istenilen cevaplar alınmıştır.

Neyse, bugün bunu yazmayı amaçlamamıştım. Sadece A.Ş. açık mı diye kontrol ettim, çünkü 3 admini de ÖSS çalışmasına girince unutulmuştu; bir site 1 yıl terk edilince de dönmek kolay olmuyor.

Sizinle, A.Ş.'de de paylaştığım bir one-shot (Tek atış, tek bölümlük yazılar için kullanılır, yavaş yavaş da fanfiction alemi terminolojisini kapıyorsunuz - çakallar!) okutmak istiyorum, unutmayın, 7. kitap çıkmadan yazılmıştı, ve H/Hr (Harry/Hermione duygusal ilişkisi içeren -evet hala umudumuz vardı- fanfictionlar için kullanılır.) içermeyen tek hikayemdir. Yine de kendimi en yakın gördüğüm karakter, yani Hermione'nin ağzından yazılmıştır. Umarım beğenirsiniz.

Son Savaş

Hogwarts’ı terk edip Adı Anılmaması Gereken Kişi'nin, hayır artık onun adını söyleyebilmeliyim, Lord Voldemort’un peşine düşmemizin üzerinden 5 yıl geçti. 5 koca yıl… Artık 21 yaşında bir yetişkinim. Harry’nin Ginny’le düğününün üzerinden 2 yıl geçti… Ron’la nişanımızın üzerindense yalnızca 1 ay. Ginny’nin artık hayatına tek başına devam edeceğini öğrenmesi... Şu an üzerinden 1 dakika bile geçmedi. Yüzüne öylece bakıp onun gittiğini kabullenememesini görmeye dayanamayacağım…

Voldemort, peşine düştüğü hiçbir aileyi sağlam bırakmadı ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı’nın her üyesinin ailesi paramparça oldu, evet. Ama en çok kayıp veren aile Weasleylerdi. Bill, Fred (ardında kalan George’un artık ölüden bir farkı yok), Mr.Weasley ve Percy… Percy hatasını anlayıp bakanlığın saflarını terk ederek ailesine geri dönmüştü, Ölüm Yiyenler ise birbirine kavuşmuş bir baba-oğulu öldürecek kadar alçaktılar…

Harry… Son savaştan henüz kimseye bahsetmedim, kimsenin onun ölümüne neden olacak kahramanlığını takdir emesine ihtiyacım yok, onun ne denli kahraman olduğunu hiç acı duymadan söyleyemelerinin hiçbir anlamı yok.